Jak był artykuł?

1650231sprawdzanie plików cookieEastward: OneAngryGamer rzetelna recenzja
Recenzje
Październik 21 2021

Eastward: OneAngryGamer rzetelna recenzja

Nawiązano do kilku klasycznych gier wideo, przy czym nostalgia za EarthBound i The Legend of Zelda jest najbardziej jawna. W całym Eastward zauważysz, że nawet najbardziej szczegółowe animacje zostały starannie dopracowane, a narracja jest usiana wysokimi punktami, które przenoszą cię do nowego zadania pobocznego lub kawałka codziennego życia. Kilka postaci i wątków fabularnych czuje się zaniedbanych przez zakończenie historii w narracji, która stara się utrzymać stałe tempo. Mimo to Pixpil pokazał, że jest studiem, na które warto mieć oko w przyszłości.

Sam marzył o świecie zewnętrznym, co powoduje tarcia w wiosce i ostatecznie prowadzi do tego, że para opuszcza i odkrywa prawdziwy świat. Im dalej na wschód udają się, tym więcej Sam i John dowiadują się o historii planety i zaprzyjaźniają się z napotkanymi ludźmi. Sam często korzysta z pomocy Johna, aby pomóc załatwić sprawy w mieście lub pomóc nowej znajomości z problemem, który ich dręczy.

Pobierz tutaj

Na wschód

Powtarzającym się gagiem w Eastward jest to, że postacie prowadzą jednostronne rozmowy z Johnem lub rozpoznają go w radiu, gdy ich połączenia pozostają bez odpowiedzi, ponieważ jest cichym protagonistą. Pod wieloma względami pasuje do ogólnego komediowego tonu Eastward.

Wiele dowcipów w Eastward jest zabawnych, ale kiedy sprawy stają się bardziej dramatyczne i napięte, tempo staje się niezręczne. Eastward powoli ustala swoje charaktery i nadaje im głębi. Kiedy John milczał, a Sam był czasami nieświadomy, trudno było mi zainwestować emocjonalnie w pierwszą część książki.

Kiedy dotarłem do New Dam City, najważniejszego centrum Eastward i miejsca, w którym powstał jeden z dłuższych rozdziałów książki, zacząłem dbać o ludzi, których spotykałem. William i Daniel, duet ojciec-syn, oraz Isabel i Alva, para to dwa przykłady podobnych par wśród obsady. Krótko mówiąc, jest to jedna z najpiękniejszych ostatnich gier pixel art. Mimika twarzy bohatera, taka jak grymas Lee, gdy Alva karze go za palenie w domu lub Isabel, która w zimnej kalkulacji sięga po ostrze, stale przypomina o tym, kim są ci ludzie i jak się wtedy czują.

Niewidzialny: uczciwa recenzja OneAngryGamer

Z drugiej strony ścieżka dźwiękowa Eastwarda jest dla mnie mocnym pretendentem do tytułu najlepszej ścieżki dźwiękowej roku. Małe miasteczka mogą mieć ciche, małe melodie lub wesołe ćwierkanie, ale bardziej prawdopodobne jest, że w tle rozbrzmiewa smutna, nostalgiczna piosenka. Inną możliwością jest to, że jest to tematycznie istotne i spada w samą porę na dramatyczną scenę na ekranie, podkreślając postęp pary.

Na wschód

Muzyka Eastward jest wybitna. Na początku John używa żeliwnej patelni, której używa również podczas gotowania (co jest zgrabną minigrą z wyraźną inspiracją Breath of the Wild i wydaje się niesamowicie niehigieniczne).

Pod koniec gry zgromadzisz duży arsenał broni i materiałów wybuchowych, których możesz użyć do dewastacji wrogów i podpalenia wszystkiego (co znowu wydaje się złym pomysłem). W grze łatwo jest rozpoznać przeciwników i poradzić sobie z nimi, dlatego przełączanie wydaje się zbędne. W końcu liczba przeciwników wzrosła i nauczyli się kilku taktyk, ale zajęło mi dużo czasu, zanim zwykli adwersarze zaczęli mi przeszkadzać.

WarioWare: Zbierz to razem | OneAngryGamer rzetelna recenzja (przełącznik)

Kilka spotkań z bossami jest szczególnie interesujących i przyjemnych, ponieważ często są widowiskiem. Jednak Nintendo Switch ma tendencję do pozostawania w tyle w szybkiej akcji Eastward. Ze względu na znaczne obrażenia potworów i umiejętności wymagane do uniknięcia ich ciosów, kilka krytycznych bitew doświadczyło wielu opóźnień, przez co stały się bardziej napięte, niż musiały być.

Na wschód

Na szczęście funkcja automatycznego zapisywania w Eastward jest dość wyrozumiała, więc straciłem tylko kilka minut postępów w grze. Eastward pozostawił mi więcej pytań niż odpowiedzi pod koniec mojego pobytu z nimi, ale czułem, że osiągnę satysfakcjonujące zakończenie. To pozostawia miejsce na kontynuację, z której byłbym zadowolony, biorąc pod uwagę, że niektóre aspekty narracji nigdy nie zostały w pełni rozwinięte, a niektóre wątki pozostały nierozwiązane w porównaniu z innymi. Poza mną Eastward był mocniejszy, z bardziej widocznym naciskiem na idee, które chciał przekazać.

Inne recenzje